آنلاین، همه جا، همیشه

1. آتاری فایو-هزار (Atari 5200): وقتی نوآوری به دست و پا گیر تبدیل شد

آتاری فایو-هزار، که در سال 1982 عرضه شد، قرار بود جانشینی قدرتمند برای آتاری 2600 باشد. این کنسول دارای گرافیک پیشرفته‌تر و صداهای بهتری بود، اما طراحی کنترلرهای آن به یکی از عجیب‌ترین و ناامیدکننده‌ترین جنبه‌هایش تبدیل شد. کنترلرهای آن که با حسگرهای لمسی (و نه دکمه‌های واقعی) کار می‌کردند، بسیار حساس بودند و اغلب به درستی عمل نمی‌کردند. این موضوع، تجربه بازی را به شدت تحت تأثیر قرار داد و باعث شد تا این کنسول با وجود بازی‌های نسبتاً خوب، در نهایت موفقیت تجاری بزرگی کسب نکند. این مورد یکی از اولین نمونه‌های عجیب ترین کنسول های جهان است که نشان می‌دهد چگونه یک طراحی ضعیف می‌تواند یک محصول خوب را شکست دهد.

2. سگا توربو گرافکس-16 (Sega TurboGrafx-16) / PC Engine: قدرت و نوآوری در بسته‌بندی متفاوت

سگا توربو گرافکس-16، که در ژاپن با نام PC Engine شناخته می‌شد، در سال 1987 عرضه شد و در زمان خود از نظر فنی بسیار قدرتمند بود. این کنسول اولین کنسولی بود که از کارت‌های بازی (کارتریج) استفاده می‌کرد و همچنین قابلیت استفاده از دیسک‌های نوری را از طریق یک لوازم جانبی جداگانه داشت. این نوآوری در ترکیب کارت‌های بازی و دیسک‌ها، آن را در زمان خود منحصر به فرد می‌کرد. با این حال، مشکلات بازاریابی در آمریکای شمالی و رقابت شدید با نینتندو و سگا، باعث شد که این کنسول نتواند به موفقیت چشمگیری دست یابد. اما بازی‌های منحصر به فردی مانند Bonk’s Adventure، آن را در میان علاقه‌مندان به کنسول‌های رترو محبوب نگه داشته است. ترکیب این قابلیت‌ها، آن را در ردیف عجیب ترین کنسول های جهان قرار می‌دهد که پتانسیل بالایی داشت.

3. سگا ساترن (Sega Saturn): معمای سه‌بعدی و رقابت نفس‌گیر

سگا ساترن، که در سال 1994 عرضه شد، یکی دیگر از کنسول‌های مهم و در عین حال چالش‌برانگیز سگا بود. این کنسول دارای معماری پیچیده‌ای بود که برنامه‌نویسی برای آن دشوار بود، به خصوص برای توسعه بازی‌های سه‌بعدی. ساترن در رقابت با پلی‌استیشن سونی و نینتندو 64، با مشکلاتی در جذب توسعه‌دهندگان مواجه شد و نتوانست سهم قابل توجهی از بازار را به خود اختصاص دهد. با این حال، این کنسول دارای مجموعه‌ای از بازی‌های کلاسیک و منحصر به فرد بود که هنوز هم مورد ستایش قرار می‌گیرند، مانند Nights into Dreams و Virtua Fighter 2. پیچیدگی فنی و مشکلات بازاریابی، ساترن را به یکی از عجیب ترین کنسول های جهان تبدیل کرده بود که نتوانست پتانسیل کامل خود را به نمایش بگذارد.

4. نینتندو ورچوال بوی (Nintendo Virtual Boy): رؤیای واقعیت مجازی که کابوس شد

نینتندو ورچوال بوی، که در سال 1995 عرضه شد، یکی از جسورانه‌ترین تلاش‌ها برای ورود به دنیای واقعیت مجازی در دوران خود بود. این کنسول با نمایشگر LED قرمز رنگ که بازیکنان باید از طریق یک هدست به آن نگاه می‌کردند، تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌داد. اما مشکلات متعددی گریبان‌گیر این کنسول شد: نمایشگر تک رنگ و خسته‌کننده، احتمال سردرد و مشکلات چشمی، و عدم توانایی در نمایش تصاویر سه‌بعدی واقعی. ورچوال بوی به سرعت به یکی از بزرگترین شکست‌های تجاری نینتندو تبدیل شد و تنها پس از چند ماه تولید آن متوقف شد. این کنسول نمادی از عجیب ترین کنسول های جهان است که ایده نوآورانه‌اش قربانی اجرای ضعیف و عدم درک بازار شد.

5. 3DO Interactive Multiplayer: قدرت بیش از حد و قیمتی نجومی

3DO، که در سال 1993 عرضه شد، یکی دیگر از کنسول‌های جاه‌طلبانه بود که تلاش کرد تا مرزهای گرافیک بازی را جابجا کند. این کنسول به دلیل قدرت پردازشی بالا و گرافیک چشمگیرش، پتانسیل زیادی داشت. اما قیمت بسیار بالای آن (حدود 700 دلار در زمان عرضه) باعث شد که اکثر مصرف‌کنندگان توان خرید آن را نداشته باشند. علاوه بر این، عدم وجود یک ناشر اصلی برای کنترل کیفیت بازی‌ها، منجر به انتشار عناوین متعددی شد که نتوانستند موفقیت تجاری کسب کنند. 3DO نمونه‌ای از عجیب ترین کنسول های جهان است که با وجود تکنولوژی پیشرفته، نتوانست در بازار رقابت کند.

6. سگا گیم گیر (Sega Game Gear): باتری‌هایی که زود تمام می‌شدند

سگا گیم گیر، که در سال 1990 عرضه شد، کنسول دستی قابل حمل سگا بود که قرار بود با گیم‌بوی نینتندو رقابت کند. گیم گیر دارای صفحه نمایش رنگی بزرگتر و گرافیک بهتری نسبت به گیم‌بوی بود، اما یک نقص بزرگ داشت: مصرف باتری بسیار بالا. این کنسول به سرعت باتری‌های خود را خالی می‌کرد و نیاز به تعویض مداوم داشت، که هزینه نگهداری آن را به شدت افزایش می‌داد. در حالی که گیم‌بوی با باتری‌های AA خود تا ساعت‌ها کار می‌کرد، گیم گیر مجبور بود مدام با باتری‌های قابل شارژ (که آن زمان گران بودند) یا باتری‌های قابل تعویض تغذیه شود. این موضوع باعث شد که این کنسول دستی، علی‌رغم بازی‌های خوب، نتواند با موفقیت گیم‌بوی رقابت کند و به یکی از عجیب ترین کنسول های جهان تبدیل شود که با یک نقطه ضعف بزرگ زمین‌گیر شد.

بیشتر بخوانید: مقایسه گرافیک PS5 با Xbox Series X: جزئیات نهایی

7. Ataribox / Atari VCS: بازگشتی پرحاشیه

در سال‌های اخیر، آتاری تلاش کرده است تا با عرضه Atari VCS (که در ابتدا با نام Ataribox معرفی شد)، به بازار کنسول‌ها بازگردد. این کنسول ترکیبی از طراحی نوستالژیک آتاری و قابلیت‌های مدرن یک کامپیوتر شخصی است. هدف آن ارائه تجربه‌ای بین کنسول بازی و پی‌سی بود. با این حال، فرآیند توسعه طولانی، قیمت بالا و عدم وضوح در مورد قابلیت‌های اصلی و تمایز آن نسبت به پی‌سی‌های معمولی، این پروژه را با چالش‌هایی مواجه کرده و آن را در دسته عجیب ترین کنسول های جهان قرار داده است که مسیر نامشخصی را طی می‌کند.